Doris ma dość

Opowieść o dziewczynce, mającej dość tego, że rodzice jej coś ciągle nakazują i traktują niesprawiedliwie, która postanawia skończyć z tym i uciec z domu. Ogólnie mówiąc książka porażka. Podobała mi się tylko narracja z punktu widzenia dziecka i pisanie o rzeczach, które są dla małej Doris ważne. A ważne jest dla niej dokończenie autostrady w piaskownicy i ubieranie się w rzeczy, które jej się podobają, a nie przyjęcie, na które muszą iść rodzice, a ona z nimi. Ale cała otoczka, grafika (obrzydliwa),rodzina Doris i jej zachowanie (zostawianie małej dziewczynki samej w aucie, czy nie zwrócenie uwagi, że dziecko zniknęło z domu na wiele godzin i spokojne granie w scrabble w tym czasie) są nie do przyjęcia. Zakończenie sugeruje, że tylko złością i mocnymi akcentami, jak ucieczka z domu, możemy osiągnąć porozumienie z innymi i przeforsować swoje racje, co raczej nie jest wg mnie dobrym wzorem i zdrową treścią dla młodego czytelnika. A wplatanie treści LGBT do dziecięcych książeczek pominę wymownym milczeniem... Zdecydowanie NIE POLECAM.