Dociekania filozoficzne

Bardzo niewdzięczna lektura i bardzo wdzięczna jednocześnie. Brak wyłożonej jasno teorii, jak w "Traktacie", dostajemy za to szereg eksperymentów myślowych, prozaicznych obserwacji. Wittgenstein osiąga mistrzostwo w sianiu zamętu i zwątpienia iście sokratejskimi środkami, jednak taka ilość komend ("a teraz pomyśl, co myślisz, kiedy myślisz X") na raz skutecznie zbija czytelnika z tropu. Dociekania zawierają ponoć ok 800 pytań, których adresat i nadawca są zazwyczaj wątpliwi, a z których to Wittgenstein (lub jego wyimaginowany adwersarz) odpowiada na 100. Ta statystyka daje trafny pogląd na średnio przystępną formę dzieła, za to te przebłyski jasności, które z tego sobie wygrzebiesz są bezcenne.