Diaspora

Co jeśli kiedyś, my cieleśni będziemy tylko pieśnią przeszłości? A cywilizacje będą cyfrowe i nieśmiertelne? Skoczymy tu do XXX wieku, gdzie ludzkość podzieliła się na różne frakcje. Garstka wierna swej cielesnej powłoce egzystuje na Ziemi. Część to gleisnery, ludzkie umysły otulone cielskiem nanomaszyn, a większość stała się wirtualnymi bytami zamieszkującymi polis. I jest jeszcze... Sierota, wykiełkowany z nasionka umysłu bezpłciowy, cyfrowy byt, takie wirtualne dziecię. Gdy cielesnych dopada nieprzewidziana katastrofa, okazuje się, że nawet mieszkańcy polis są zagrożeni... Czy jest szansa na ocalenie? Dokąd poszukiwania zaprowadzą Sierotę? Nie wiem, czy cokolwiek napiszę o tej książce będzie wystarczające? Na pewno nie jest to rzecz do przeczytania sobie, ot tak do kawusi. Naszpikowana teoriami z astrofizyki kwantowej, ale żeby tylko! Nieraz wywołała error w mojej głowie. Dawno tyle nie szperałam usiłując rozwiać niewiedzę i wznieść mój umysł na wyżyny zrozumienia. Nie będę ściemniać, że wszystko zrozumiałam. I wiecie, co? Warto było się przez to przebijać! Na koniec poczułam satysfakcję! Wyobraźnia Autora mnie oszołomiła! Wizja odkrywania wszechświata bez końca, tunele czasoprzestrzenne, czy inne wymiary, których nasze upośledzone zmysły nie widzą... a ile idei! Które spokojnie można by rozwinąć w kolejnych książkach!🤯 Skłania do wielu refleksji. Co z tożsamością cyfrowych istot? Czy w bezcielesnej formie wciąż się jest człowiekiem? Nieważne w jakiej frakcji jest ludzkość, istoty z krwi i kości czy cyfrowe byty - wszyscy walczą o przetrwanie. Co się stanie, gdy przestaniemy łaknąć kosmicznej eksploracji? Kreacja Sieroty jest czymś genialnym! Jak to jest być świadomym, nowo narodzonym, cyfrowym bytem? Czy w wirtualnym świecie może być... ludzka? Tym, co tu przyciąga to przebijający się wątek ludzki. Spomiędzy tych wszystkich teorii naukowych wyziera ludzkość, wzajemne relacje, śmierć, czy wybory rzutujące na całą naszą przyszłość. Jedna z najbardziej hard sci-fi jakie czytałam i nie wiem, czy cokolwiek jest w stanie ją przebić. "Miasto permutacji" mam już na swoim radarze. Abstrakcyjna, dziwna uczta dla wyobraźni.