Czy muszę odchodzić?

Równie dobrze mogłabym nazwać tę recenzję „Moja przygoda z literaturą azjatycką, część X”. Bo po ostatnich sukcesach z powieściami „Nikt nie odpisuje” i „Kroniki dziwnych bestii” nabrałam ochoty na więcej. Na próbowanie jeszcze większej ilości tekstów, bo gdy już się okazało, że jest w nich coś dla mnie, to wszystkie mury uprzedzenia i niepewności runęły. Równie dobrze za kilka dni może się okazać, że będę zapełniać swoje biblioteczki literaturą właśnie z tego regionu – to nie tak, że jest jeszcze gdzie wciskać książki, ale pomarzyć zawsze można, prawda?