Czerwoniec

Więzienie, drugi dom Po przeczytaniu wstępu do książki poczułam niedosyt informacji. Znalazłam w sieci artykuły uzupełniające wiedzę na temat więziennictwa w Rosji. Niestety dane podane we wstępie nie były przesadzone na co po cichu liczyłam. Rosja jest jednym z krajów z największą liczbą więźniów na świecie. W systemie penitencjarnym widać patologie: od złego stanu infrastruktury, poprzez korupcję i pierwszeństwo zasad nieformalnych nad przepisami prawa, po przyzwolenie na bezwzględne wyzyskiwanie pracujących więźniów i wszechwładność aparatu przymusu. Rosja pod względem liczby więźniów na 100 tys. mieszkańców jest na pierwszym miejscu w Europie. Zapisana przez Piekiełko historia jest o ze Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, wychowanym przez zakłady karne. Człowiek, którego historię poznajemy, był wolny tylko siedemnaście miesięcy. Pozostały czas dorosłego życia spędził w więzieniach i obozach karnych. Nazywał się Siergiej Madujew. Ostatni raz uciekł z więzienia w ZSRR i uciekał aż jego upadku 26 grudnia 1991 roku. Madujew, znany jako Czerwoniec (od czerwonego banknotu dziesięciorublowego, którym zwykle płacił za taksówki) miał swoje zasady. Kradł, ale nie gwałcił, pochylał się nad kobietą w ciąży a do staruszka wezwał karetkę. Taki dziwny to bandyta. Mówił, że kradnie ponad prawem. Miał kompana Czernyszewa. Razem napadali. Razem podróżowali. Nie byli niewidzialni. Uważni ludzie ich widywali i zapamiętywali. Zaczęła się obława. Powolna i niemrawa, ale ruszyła. Nawet list gończy wystawili. W końcu go złapali, osądzili i znowu skazali. Madujew był eleganckim mężczyzną. Dla kobiet szarmancki, dla pozostałych uprzejmy. Zyskał rozgłos dzięki filmowi "Więzienny romans" opowiadającym o miłości jego, skazanego Siergieja, i pani prokurator Natalii Woroncowej oraz jej pomocy w ucieczce z więzienia. Madujew lubił czytać. Kim tak naprawdę był? Bandytą czy ofiarą? A może jednym i drugim? Miał kaprys to był dobry, jak go ktoś zdenerwował to był zły. Jedno jest pewne, więzienie było jego domem. Obrósł legendą a legendy się opowiada…