Czas darowany nam

"Tak to już jest na świecie, że człowiek pędzi wciąż do przodu, zostawiając za sobą ludzi, którym nie powiedział wszystkiego, co powinien" (str 126) Jest to już piąte spotkanie z naszymi bohaterami, nie mniej ciekawe od pozostałych części.Zosia jak zwykle na pełnych obrotach, lecz jest jej znacznie mniej niż poprzednio.Upływ czasu coraz silniej odciska się na niej. Nie jest już tak sprawna jak dawniej i zdaje sobie z tego sprawę. Autorka koncentruje się na Kasi, jej przyjaciółkach i znajomych. Otrząsa się powoli po traumatycznych przeżyciach, a najlepszym na to lekarstwem jest praca, a ma jej w nadmiarze. I znowu prawie wszystko idzie jak po maśle (z małymi wyjątkami). Wszystko jest załatwiane od ręki, czego się nie złapie to jest najlepsze, zawsze w centrum , na piedestale. "Tak to jest w życiu, że najłatwiej dostajesz to na czym ci najmniej zależy" (str 36). Po okresie żałoby przychodzi czas na nową miłość. Córka lekceważy przeczucia matki i jej ocenę wybranka. A co tego nadopiekuńcza matka ukochanego, mająca wysokie aspiracje co do wyboru przyszłej partnerki syna. A wybranek nie był łatwym człowiekiem, autokrata, nastawiony na sukces, nieznoszący porażek. Ten związek oparty był na wyrzeczeniach, ale tylko z jednej strony. To były czasy, w których ustrój i jego przedstawiciele dyktowali warunki.Jeśli nie byłeś po ich myśli, jeśli nie byleś człowiekiem partii to po tobie. Rodzina powoli się rozrasta, przychodzi na świat nowe pokolenie. Mamy też garstkę informacji o ważnych dziejowo wydarzeniach na świecie.