Jak to się skończy

"Nadzieja! Nic tak nie ratuje i nic tak nie zawodzi, jak ona" (str 169) Lekkie rozczarowanie. Po bardzo dobrych poprzednich częściach ta jest po prostu przeciętna.Ukazana została rzeczywistość polska lat 70-80 XX wieku z ważnymi wydarzeniami jakie miały miejsce w tym czasie.Poczynając od strajków w Gdańsku, w Radomiu,powstanie KOR-u, wybór Polaka na papieża i zamach na niego, początki Solidarności, stan wojenny i wielka niewiadoma co przyniesie,aż po obrady okrągłego stołu.Polityka wkraczająca w różne dziedziny życia czy to kulturalnego, zawodowego czy prywatnego. Puste półki sklepowe, reglamentowane towary i kartki początkowo na artykuły spożywcze z czasem o większym zasięgu. Uświadamianie sobie jak czas szybko przemija. Nasi bohaterowie dorastają, usamodzielniają się.Śmierć w tej części sagi zbiera bogate żniwo, przynosząc żal i depresję bliskim.Smutna prawda o tym kiedy się jest w blasku chwały, ludzie chylą czoła przed tobą, lecz kiedy ona przemija ci sami szybko zapominają o tobie.W dalszym ciągu nie darzę sympatią głównej bohaterki. Po jej cukierkowej młodości staje się dorosła, jednak niektóre jej zachowania są infantylne i wielokrotnie naiwne. Podobnie jak w poprzednich częściach staje się obiektem uznania i pożądania wielkich tego świata.Niby kocha rodzinę, lecz zawsze zostawia ich na pastwę losu zajmując się swoją karierą.Mimo iż powszechnie wiadomo,że rozstania na pewien czas przynoszą dużo dobrego, cementują związki,pozwalają spojrzeć z dystansu na wiele rzeczy i spraw, na które przy wspólnym bytowaniu nie zwracało się uwagi, lecz nie może to trwać zbyt długo i zbyt często.Wieloletnia przyjaźń z aktorką w dalszym ciągu przynosi jej profity.Zabawne lub mniej historie z kolejnymi opiekunkami do dziecka.Mam nadzieję,że w kolejnych częściach Autorka postara się zadowolić mój gust czytelniczy.