Czarny warkocz

[...] Viv, jego Viv … Stał się cud, jedyny cud w jego życiu! – Kochanie – woła z daleka Jestem tu! Czekałem na Ciebie! Viv stoi między walizką a kożuchem leżącym na ziemi. Podnosi rękę i wyciera spocone czoło, jest chyba u kresu sił. – Przyjechałam – mówi cicho. Ken bierze ją na ręce, jak dziecko. Widzi, że jest brudna, spocona i potargana, ale dla niego nigdy nie była jeszcze tak piękna, powie jej to kiedyś, nie teraz, teraz milczą przyciśnięci do siebie, nie do wiary, ile słów zmarnowali poeci, żeby wyrazić miłość, a wypowiada się ją najlepiej milczeniem. „Gospoda nad Sutjewską” Pisana piękną polszczyzną, ukazująca postaci z krwi i kości. Wartościowa, pouczająca i momentami wzruszająca Wywołujące najwięcej emocji to ostatnie, tytułowe opowiadanie. POLECAM !