Czarna polewka

Małgorzata Musierowicz zawsze kojarzyła mi się z dobrym obserwatorem naszej polskiej rzeczywistości. Tutaj trochę mi tego zabrakło. Sporo w tej części komplikacji miłosnych kilku par z młodego pokolenia rodziny Borejków. Sęk w tym, że trochę rażą mnie miłosne perypetie 10-latków. Już w "Języku Trolli" można było tego doświadczyć. Jakoś nie zmierza to w dobrym kierunku. Morał dobry, że miłość potrafi zwalczyć wszelkie przeciwności i przymknąć oko na kilka wad. Największy problem mam z postacią seniora rodu - Ignacego Borejki. Co się stało z tym dobrodusznym filozofem i humanistą? Jakim cudem taki człowiek zabił gwoździami balkon Laury, by uniemożliwić jej spotkania z ukochanym? Czyż zabrakło mu argumentów w dyskusji. Toż to była jego dewiza życiowa: rozmawiać i polemizować. Mam nadzieję, że w przyszłych częściach pisarka naprawi całą tę sytuację. Z sentymentu daję "6" i czekam na poprawę.