Cyrylometodejski komponent kultury chrześcijańskiej Słowian w regionie karpackim. Historia, tradycje, odwołania

Ze Wstępu: O wyjątkowym, uniwersalnym i ponadczasowym znaczeniu religijno-kulturowego dzieła św. św. Konstantyna-Cyryla i Metodego najlepiej świadczy fakt, że wszystkie słowiańskie i niesłowiańskie narody, z jakimi niegdyś związali swe losy ci dwaj misjonarze, chcą siebie widzieć choćby częściowymi jego uczestnikami i dziedzicami. Fakty celowego negowania bądź pomniejszania roli Braci Sołuńskich w procesie chrystianizacji Słowiańszczyzny należą do wyjątkowo rzadkich i motywowane są zazwyczaj doraźnymi celami politycznymi, często obciążonymi ideologicznie podbudowaną wizją historii. Ale nawet w takich przypadkach mamy do czynienia raczej z odmienną interpretacją (nadinterpretacją) owoców pracy misyjnej św. św. Cyryla i Metodego, aniżeli z całkowitym ich zaprzeczeniem. Jubileusz 1150-lecia rozpoczęcia misji morawskiej, połączony z ogłoszeniem przez UNESCO bieżącego roku rokiem św. św. Cyryla i Metodego, skłonił nas do refl eksji nad zagadnieniem obecności komponentów tradycji cyrylometodejskiej w szeroko rozumianym rejonie Karpat, choć nie tylko. Przedstawione w niniejszym tomie Krakowsko-Wileńskich Studiów Slawistycznych teksty są w większości pokłosiem wystąpień i dyskusji, jakie towarzyszyły międzynarodowej konferencji naukowej Cyrylometodejski komponent kultury chrześcijańskiej Słowian w regionie karpackim. Historia, tradycje, odwołania (Nowy Sącz, 24–25 czerwca 2013 r.),zorganizowanej w urokliwym „Miasteczku Galicyjskim”. Jednakże zarówno rozległa tematyka tamtejszego spotkania, jak i poruszane w trakcie sympozjum inne zagadnienia skłoniły nas do uzupełnienia cyklu prezentowanych tu tekstów o nowe studia, które ukażą nieznane dotychczas wartości spuścizny misji świętych Braci Sołuńskich.