Coraz mniej olśnień

Rzadko mi się zdarza mieć tak mieszane uczucia co do pisarza. Jak do Ałbeny Grabowskiej, np. Pisze rewelacyjnie, przeciętnie lub nijako. Jakby miała wielorakie osobowości. Ta książka jest napisana przeciętnie, ale odrzuca mnie od niej, jak od nieświeżego trupa. Bohaterki są 3, jedyne co je łączy, to antypatia do nich. Wszystkie są wredne, złośliwe, zarozumiałe, zimne, nieempatyczne. Matka, która nie kocha i nie lubi swoich dzieci i swojego życia tak bardzo, że finguje swoją śmierć (nie spoileruje - to informacja z 50 strony). Nawiedzona modowa jędza, która nikogo nie lubi i nie szanuje, za to celuje w obrażaniu bliźnich. I trzecia, genialna dziennikarka śledcza, której pierwszą myślą po samobójczej śmierci polityka, do której się przyczyniła, jest smutek, iż jej kariera stanęła w miejscu. Smutne, gdy pomyśleć, że pełno takich płytkich kobiet wokół. Dla jasności - faceci są w tej powieści jeszcze gorsi - bezwolni, brutalni i kompletnie bez zasad moralnych. Jednak nie polecam. W moim wydaniu dodatkowo pod koniec powieści brakuje aż 8 stron!! Zamiast tekstu są białe kartki. IRYTUJACE I HAŃBIĄCE, WYDAWCO!!!!