Co okręt wiezie?

Wyzwanie czytelnicze na czerwiec: przeczytam książkę z ilustracjami lub zdjęciami. Chciałam oddać honor pierwszej książeczce, którą pamiętam. „Zaczytywałam się” w niej, gdy nie umiałam jeszcze czytać. Masz rację Ushikawa w opinii: od tego się wszystko zaczęło. Na tej książce wychowały się również moje dzieci, kiedyś przejmie ją następne pokolenie, bo jest wprawdzie sfatygowana, ale nic nie straciła na atrakcyjności. W tamtych latach (kilkadziesiąt minęło!) była bardzo innowacyjna i atrakcyjna. Treść książeczki prosta: zobaczmy co tam wiezie w ładowniach płynący po morzu okręt, na 24 stroniczkach wierszowany wykaz rzeczy na kolejne litery alfabetu. „…Na każdą z liter w alfabecie na tym okręcie coś znajdziecie. Więc wam wyliczę - nie jak popadło, ale jak idzie ABECADŁO. Na A „arbuzy" pyszne, soczyste i „ananasy" w środku złociste. Wielkie „akwarium" - w nim złote rybki, żółty „autobus", zwinny i szybki. Na B - zwierzęta: „barany", „byki", „beczki", „buciki" i „baloniki". Duże i małe, różne „butelki", blaszane „bańki", ogromne „belki". Na C - „cukierki", żeby łasować, cement i „cegły", żeby budować. „Cebula", „czosnek" - smaczne jarzyny, chrzan strasznie ostry, żółte „cytryny"…" I tak dalej do „Z”. Wszystkie słowa napisane w mojej opinii w cudzysłowach były narysowane. Innowacyjność tej książeczki polegała na takiej konstrukcji: poczytajmy sobie razem - mama słowa, ty obrazek. Książeczkę przeczytałam (potem recytowałam z pamięci) pewnie z kilkaset razy, a później tyle samo razy młodszemu pokoleniu. Nic więc dziwnego, że nie zapomniałam ani słówka i zacytowałam ją w tej opini po wielu latach z pamięci. Tylko obrazki mi się zatarły. Odgrzebię ją gdzieś w pawlaczu i wróci na sentymentalną półkę. Zasłużyła! Czy ktoś tę książeczkę pamięta i kocha tak jak ja?