Ciotka Zgryzotka

"Ciotka Zgryzotka" to bezcelowe przedłużenie"Jeżycjady". Bezcelowe ponieważ autorka straciła pisarską werwę. Już nie potrafi tak zachwycać, tak ciekawie prowadzić narracji. Kreować postaci w sposób tak przekonujący, jakby były żywe i mogły w każdej chwili wyjść z książki. Już nie ma prawie nic nowego do powiedzenia, wyjaśnienia nam tego niezrozumiałego Świata. Wyłożyła swe prawdy w poprzednich częściach "Jeżycjady". Już nie umie tak śmieszyć, czy poetycznie opisywać chociażby pogody. Pisarka nadal przesładza postacie, widzi w nich samo dobro. Może to i dobrze, ale szczerze po stu stronach ma się już tego sakramencko dość. Pani Małgosia pisze o licznych remontach, ślubie, rodzeniu dzieci, tudzież nieodpowiedzialności Fryderyka Schoppe. Zachwyca się pięknem natury, gdyż akcja nie toczy się już w Jeżycach, ale w pod-poznańskich wsiach.