Chrzest ognia

Piąta już część sagi o Wiedźminie Sapkowskiego zaskoczyła mnie bardzo pozytywnie. Wiele już rozpisywałam się o zaletach tej sagi przy poprzednich tomach, które takiego jak ja laika w świecie fantasy przekonały do tego gatunku. Jest ciągle trzymająca w napięciu akcja, w tym tomie przypominająca powieść drobi, gdyż Geralt ze swoją przypadkowa kompanią przemierza wojenne szlaki i stara się uniknąć niebezpieczeństw. W tym tomie dużo uwagi poświęca autor Geraltowi, a dużo mniej Ciri. Co mnie jednak najbardziej ujęło w tym tomie to niebanalne kreacje postaci. Bohaterowie u Sapkowskiego zawsze byli świetnie wykreowani, ale tym razem kompania Geralta to same perełki charakterologiczne, a już wampir Regis to czyste mistrzostwo. Ciekawym doświadczeniem było też ujrzeć ludzkie oblicze wiedźmina. Zaczynam powoli obawiać się, tego że już tylko dwa tomy dzielą mnie od końca sagi. Nigdy bym się o to nie podejrzewała. To chyba jest najlepszą rekomendacją.