Cesarz

Mariusz Zielke należy do tej niewielkiej grupy dziennikarzy śledczych, obok Głuchowskiego, Ziomeckiego i Sekielskiego, po których książki sięgam w ciemno. Jego problem, niestety, polega na tym, że od lat nie jest w stanie zbliżyć się do poziomu, jaki wyznaczył swoim świetnym cyklem z Jakubem Zimnym. Konikiem autora od zawsze są afery gospodarcze na styku z wielką polityką i w tym klimacie również utrzymany jest “Cesarz”. Jest to jednak książka inna od poprzednich, bo utrzymana w formie monologu głównego bohatera, najbogatszego polskiego biznesmena, który wraca do kraju po kilku latach wymuszonej nieobecności z zamiarem odzyskania utraconej pozycji. W osiągnięciu tego celu ma mu pomóc zrealizowanie rewolucyjnego projektu biznesowego o globalnym wymiarze zmieniającym gospodarczą rzeczywistość nie tylko Polski. To jest w gruncie rzeczy jedynie pretekst dla swoistego rachunku sumienia i przypomnienia wydarzeń zawodowych i osobistych, które doprowadziły go do obecnej pozycji. Mamy zatem całą masę afer i przekrętów z udziałem polityków i służb specjalnych, wszechobecną korupcję, galerię barwnych postaci (niektóre bez trudu da się zidentyfikować),a nawet nigdy niewyjaśnionych zbrodni. Na pewno to nie jest książka dla wszystkich, niektórzy wynudzą się i odłożą po przeczytaniu kilku stron, bo narracja jest dość chaotyczna i nie porywa dynamiką. Ja przeczytałem ją z zainteresowaniem, chociaż nie do końca jestem usatysfakcjonowany, bo uważam, że Zielke ma w dorobku lepsze pozycje. Polecam tylko tym, którzy nie szukają tanich sensacji, za to interesują się kuchnią biznesu i polityki.