Zło

Nazwisko Mariusza Zielkego na okładce książki niezmiennie pozostaje dla mnie magnesem, chociaż jego kolejne powieści są na bardzo różnym poziomie. “Zło”, napisane wspólnie z Arturem Nowakiem, wyraźnie różni się stylem i charakterem od tego co poznałem dotychczas, ale na upartego można powiedzieć, że jest naturalną kontynuacją kierunku obranego w “Dobrym mieście”. Trudno zakwalifikować obie te książki do klasycznych kryminałów czy thrillerów. Wątki o takim charakterze pokazane są jako nieunikniony efekt patologicznych relacji między władzą, wymiarem sprawiedliwości i biznesem w małomiasteczkowych społecznościach. W tej książce Zielke idzie jeszcze dalej i drąży jeszcze głębiej, aby pokazać ZŁO w “czystej” postaci. Narracja ma formę relacji głównego bohatera, którym jest adwokat Tomasz Maurer. Bardzo wolno wszystko się tu rozpędza i pierwsza połowa może wręcz znudzić. Wraz ze wzrostem tempa i wskakiwaniem kolejnych klocków na swoje miejsce czyta się już coraz lepiej. Kulminacja następuje na ostatnich kilkudziesięciu stronach i są to klimaty kojarzące się z książkami Adriana Bednarka. Jeśli ktoś oczekiwał jakichś suspensów, dużych emocji, gęsiej skórki czy przyspieszonego pulsu to może być zawiedziony. Autorzy stawiają tu na refleksję i zadumę nad czarną stroną ludzkiego charakteru. Ogólnie jest całkiem dobrze, ale ja i tak wolałbym red. Zimnego na tropie kolejnej polityczno-biznesowej afery.