Cena honoru

Nie planowałam pisać opinii do drugiej części o Adamie Gawliku, ale ponieważ okazała się odrobinę lepsza od pierwszej postanowiłam o tym wspomnieć. „Cena honoru” ma jedną zasadniczą zaletę w stosunku do „Męskiej sprawy”- mianowicie posiada jakąś fabułę, czego nie mogłam się doszukać w części pierwszej. Poza tym jakby się rozkręcała, początek książki nadal naiwno- prostacki, potem poziom lekko wyrównuje i powieść już nie irytuje infantylizmem. Co prawda główny bohater przedstawiony jest jako skrzyżowanie Rambo z Robin Hoodem, ale do wytrzymania. W sumie ta część jako powieść lekka i bardzo łatwa da się strawić. Oczywiście pod warunkiem, że potraktujemy ją z przymrużeniem oka, bo po pierwsze mało prawdopodobna, po drugie chwilami widać, że autora ponosi, ale niech tam chłop ma. Tylko, że szpital w Biłgoraju najlepszy w okolicy- ha ha!!! To już niestety, mocno naciągane :) Oceniłabym z przyjemnością na coś w okolicach powyżej przeciętnej, ale skoro takiej noty nie ma niech będzie dobra.