Całkiem nowe życie

Kolejna już powieść Marii Ulatowskiej, którą miałam okazję przeczytać. Wydaje mi się, że jest ona nieco lepsza od pozostałych, bardziej dojrzała, autorka stworzyła historię bardziej realistyczną i lepiej operuje emocjami bohaterów. Tylko postać Mikołaja wydaje się nieco przesadzona. Książka opowiada historię Franciszki, która wychodzi za mąż za dużo starszego od siebie mężczyznę. Do kompletu otrzymuje teściową z przysłowiowych kawałów. Frania jest nieśmiała i nieco zagubiona i zdominowana przez męża i rodzinę. Dopiero pewne wydarzenie sprawia, że Franciszka postanawia wziąć swoje życie we własne ręce i przeciwstawić się klanowi Wołodarskich. Na szczęście zyskuje kilka życzliwych osób, które jej w tym pomagają. Z zalęknionej i naiwnej dziewczyny staje się kobietą, która potrafi postawić na swoim. „Całkiem nowe życie” to powieść obyczajowa o prawdziwym życiu, jego radościach i smutkach, radzeniu sobie z codziennymi problemami, których nie brakuje w rodzinie: aborcja, alkoholizm, choroby, porzucenie dziecka, hazard, próba samobójcza. Autorka pokazuje jak ważna jest miłość, prawdziwa przyjaźń i pomoc życzliwych osób, bez których ciężko byłoby przezwyciężyć trudności życiowe. Ale sporo tu także ciemniejszych stron ludzkiego charakteru: zawiści, podłości, chciwości i niszczącej, zaborczej miłości. Powieść Marii Ulatowskiej niesie pewne przesłanie, że warto walczyć o siebie i własne marzenia, uczy też wybaczania i wiary we własne siły, pokazuje wartość prawdziwej przyjaźni.