Byk

Tak się do tej pory składało, że wszystkie książki Pana Szczepana, które do tej pory poznałam, wysłuchałam w formie audiobooka. I cieszę się z mojego wyboru, ponieważ doskonale słucha mi się twórczości tego autora z fragmentami tekstu w języku śląskim czytanymi przez lektora. Mieszkam w takim rejonie Polski, gdzie język ten jest czasami jeszcze używany, więc rozumiem go bez problemu. „Byka” słuchało mi się wyjątkowo dobrze, audiobook zrealizowany był w formie słuchowiska, ale wrażenia słuchowe odbierałam podobnie, jakbym uczestniczyła w spektaklu teatralnym. „Byk” jest pierwszym w twórczości Szczepana Twardocha utworem dramatycznym w formie monologu napisanego w języku śląskim. To krótka forma literacka, treściwa, esencjonalna, o niezwykłej mocy. Nie będę ukrywała, że dużo tu wulgaryzmów, ale bez nich ten utwór straciłby dużo na sile przekazu i autentyczności wykrzyczanych przez bohatera przemyśleń. Przesłanie dramatu odbiera się szczerze, bije z niego, niestety, prawda o współczesnym społeczeństwie. Głównym bohaterem „Byka” i jednocześnie narratorem jest Robert Mamok, pięćdziesięcioletni Ślązak z dziada pradziada, który wyrwał się ze swojej małej ojczyzny, aby zrobić karierę w Warszawie. Tam, po latach wspinania się po szczeblach kariery, wywołał skandal, którego echo mocno odbija się w mediach. Obecnie przebywa u opy (dziadka),gdzie pod wpływem narkotyków i alkoholu analizuje swoje życie, rozlicza się z niego przed dziadkiem i samym sobą. Prowadzi bardzo emocjonalny, gwałtowny i chaotyczny monolog, odsłania przed czytelnikiem swoją przeszłość i pokazuje obecny upadek na samo dno. Wspomina błyskotliwą karierę, dokonania i zawarte znajomości. Swoje porażki usprawiedliwia trudnymi, według niego, przeżyciami z dzieciństwa, wpływem rodziców i dziadków na ukształtowanie jego jako jednostki społecznej. Robert Mamok obecnie to skompromitowany celebryta, któremu grozi zakończenie błyskotliwej kariery. Mimo to nadal odgraża się on, w swoim pełnym gniewu i pretensji do wszystkich monologu, że jeszcze wypłynie na wierzch i uda mu się zatuszować skandal obyczajowy, w jaki się wplątał. Jego życie rodzinne również legło w gruzach. Jest rozwiedziony, z jedynym synem nie utrzymuje bliższych relacji, właśnie rozstał się z kochanką. Zdaje sobie sprawę, że zawiódł rodzinę, ale przede wszystkim zawiódł samego siebie. Zakończenie utworu jest bardzo zaskakujące, szokujące. Jestem fanką twórczości Pana Twardocha, więc wysłuchałam utwór na jednym oddechu. Mimo jego ostrości i wykrzyczanego wulgarnie gniewu, ja jestem na tak! I chcę więcej!