Bramy strachu

"Bramy strachu" to typowa literatura wagonowa: szybkie czytadło na dłuższą podróż. Akcja książki, jej główny bohater oraz dystopijne tło odizolowanej od reszty świata Australii nie były w stanie wywołać jakichś większych emocji. Ot, młody gangster okazuje się być tak inteligentnym, że otrzymuje od państwa bardzo dobrą posadę, opływając od tej chwili w stosunkowym dobrobycie. Co bardzo dobrze funkcjonuje w komedii ("Nieoczekiwana zmiana miejsc"),absolutnie nie sprawdziło się tutaj. Dalsza akcja, która prowadzi w końcu do ujawnienia paru groteskowych "tajemnic" życia politycznego 5-go kontynentu, obfituje w akcje partyzantów i komandosów, konszachty urzędników policji oraz (a jakże!) w zwariowany plan szalonego naukowca, mający na celu objęcie pełnej kontroli nad krajem. No cóż, to trochę tak, jakby położyć na pizzę absolutnie wszystkie składniki na stanie danej pizzerii. Mniej byłoby w tym przypadku więcej...