Bohiń

Nieco ckliwie i podniośle, lecz jednak pięknie napisana historia Heleny Konwickiej, babki pisarza. Historia wydumana, zmyślona - ale jak dobrze zmyślona! Historia, w której mieści się i rozprawa na temat polskości połączona z demitologizacją jej szczególnego powołania, i opis porywów młodej, wrażliwej duszy, której losy nierozerwalnie łączą się z losami ojczyzny, i wreszcie zarysowanie szerszego planu historycznego poprzez symboliczną obecność kluczowych dwudziestowiecznych figur. Opowieści o Kresach jest wiele, ale ta - sugestywna, oniryczna w klimacie - z pewnością się spośród nich wyróżnia.