Bliżej słońca

"Bliżej słońca", to wciągająca powieść. Czyta się ją szybko, rozbudza wyobraźnię, co dla mnie jest istotne. Razem z bohaterami przeniosłam się do innego wymiaru świata, w którym otaczające piękno natury jest niezwykłe, fascynujące, ale i wzbudzające dreszczyk niepokoju. Autor przybliża w książce zarys historii Machu Picchu i opisuje urok tego miejsca. Możemy też razem z bohaterami przeżyć niezwykłą przygodę w urokliwej dżungli. Ważniejsze jednak od pięknych krajobrazów, wśród których rozgrywa się cała akcja powieści jest zwrócenie uwagi na przeżycia dotyczące ludzi, którzy z różnych powodów, można by rzec, skrajnie przykrych, jakich doświadczyli w swoim kraju udali się do Peru, żeby przebyć drogę w poszukiwaniu samych siebie i swojego miejsca na ziemi. Historia przedstawiona w książce oparta jest na faktach i tylko może cieszyć to, w jaki sposób się zakończyła. Autor ukazał w tej historii to, co dla człowieka w życiu jest najważniejsze i co może sprawić, że to, co utracone może też otworzyć wrota ku lepszemu, pełniejszemu i bardziej dojrzałemu życiu. Książka sygnalizuje problemy dzieci żyjących w Peru i bezduszność tych, którzy te bezbronne istotki wykorzystują do zaspokajania swoich skrzywionych zachcianek. Dzieci z różnych powodów trafiają na ulice, niekiedy wyrzucane przez własnych rodziców, których nie stać na ich utrzymanie, innym razem z powodu braku tych rodziców w ogóle. We mnie właśnie te informacje zawarte w książce uderzyły najbardziej, ale większość książki poświęcona jest rodzącym się uczuciom w dwojgu pokiereszowanych emocjonalnie ludziach. Książka Richarda Paula Evansa pokazuje, że jeśli coś jest prawdziwe to przetrwa każdą próbę i nie trzeba niczego robić na siłę i za wszelką cenę, ponieważ w odpowiednim czasie zadziała potęga przyciągania, która ma moc sprawczą. Uważam, że "Bliżej słońca" warto przeczytać i oddać się refleksjom po jej przeczytaniu w spokoju, przy filiżance dobrej kawy np. :)