Błękitna krew

Po latach wracam do cyklu z Myronem Bolitarem i cóż, już nie zachwycam się, więcej czwarta jego część: "Błękitna krew" nudziła mnie. Autor nie potrafił wprowadzić napięcia, co szczególnie zauważalne było na początku. Jednym z niewielu atutów jest poczucie humoru, większość kąśliwych, nasiąkniętych kpiną żartów może się podobać, a na pewno śmieszy. Coben jak zwykle pisze zwięźle, składając bardzo krótkie zdania, zabieg ten ożywia narrację. Z drugiej strony trudniej o klimatyczne opisy, jesteśmy ich pozbawieni. Język jakim operuje twórca należy do mało klarownych, co w połączeniu z raczej wolnym tempem akcji, zniechęca. Zamieszczone są tu uwagi za sprawą których mieliśmy odnieść wrażenie że książka należy do ambitnych. Stwierdzam że jednak tak nie jest. Bohaterowie zdawkowo ale umiejętnie opisani przekonują do literackiej kreacji. Przeszkadzało mi to że do ich grona można było zaliczyć jedynie osoby sukcesu - współczesną arystokrację. Nie polecam "Błękitnej krwi", gdyż wielu wymagających czytelników będzie się zwyczajnie nudzić. Stawiam 5/10.