Biblia jadowitego drzewa

Kto jest gotowy, by w niedzielny poranek wybrać się ze mną w ostępy kongijskiej dżungli? Oczywiście książkowo, oferuję tylko takie podróże i muszę przyznać, że sama też je preferuję. Biblia jadowitego drzewa, bo o niej mowa to wznowienie książki Barbary Kingslover, wielokrotnie nagradzanej autorki, laureatki Pulitzera oraz Women's Prize Award. Ostatnio zrobiło się o niej głośniej za sprawą wydanej w Polsce Demon Copperhead, widziałam, że w tym roku również szykuje się kolejna premiera. Akcja powieści toczy się pod koniec lat pięćdziesiątych XX wieku, kiedy to rodzina Price'ów przeprowadza się do Konga. Głowa rodziny - Nathan jest baptystycznym kaznodzieją, który sądzi, że jego słowa są w stanie zbawić biedne czarnoskóre owieczki i jego główną misją staje się ochrzczenie jak największej ilości osób z wioski do której trafiają. Tak naprawdę to despotyczny tyran, który ustala reguły jakimi mają kierować się jego żona i córki. Jak skończy się zderzenie dwóch różnych światów? Kto wyjdzie z tego cało? Muszę wam przyznać, że nie jest to książka lekka, łatwa i prosta, dodatkowo z dość statyczną akcją. Należy poświęcić jej trochę czasu, wgryźć się w słowa, a przede wszystkim nie czytać z doskoku. To ponad 500 stron książki większej niż standardowy rozmiar napisanej w dużej mierze jednolitym tekstem i to trzeba wziąć pod uwagę zabierając się za jej przeczytanie. Na początku musiałam ją odłożyć i sięgnąć po lżejszą powieść, ponieważ nie mogłam poświęcić jej wystarczającej ilości czasu, ale gdy zaczęłam czytać ze spokojem - wsiąknęłam w świat rodziny Price'ów. To wielowątkowa i wielowymiarowa powieść, która porusza tak wiele aspektów, że szybko zabrakłoby mi miejsca by wypisać je wszystkie Rodzina pastora trafia do Konga w czasie walk o niepodległość i razem z wątkiem dotyczącym nieudolnego niesienia Boga i niezrozumienia drugiego człowieka to one zajmują tutaj najwięcej miejsca. Mamy jednak jeszcze barwną opowieść o córkach i żonie pastora, które nie dość, że z amerykańskich wygód zostają wrzucone do pełnej węży i pasożytów dżungli to jeszcze cierpią w kontaktach z despotycznym ojcem. To potężna powieść o tożsamości, latach uciemiężenia, kobiecości, rodzinie i poszukiwaniu własnej ścieżki w życiu. Choć poświęciłam jej trochę czasu zupełnie tego nie żałuję i im dalej od skończenia tym jeszcze intensywniej ją przeżywam i dostrzegam nowe aspekty, o których traktuje. Już nie mogę doczekać się lektury kolejnych powieści autorki.