Bez reszty

Długo zwlekałem z przeczytaniem drugiej części, jednak jest ona już wreszcie za mną. Tym razem komisarz Kastor musi rozwiązać sprawę porywanych dzieci bogatych rodziców, borykając się z wieloma problemami Polski z przełomu lat 90/91. Niskie zarobki, brak funduszy operacyjnych, brak... wszystkiego. Aby sprostać zadaniu, Kastor musi się łapać wszelkich możliwych sposobów, nie zawsze moralnych czy nawet legalnych. W przeciwieństwie do zbirów z którymi walczy, którzy nie mają skrupułów a zarazem posiadają wszelkie środki. Tak jak w pierwszej części, również i tutaj obraz tamtego świata namalowany przez Wojtka Miłoszewskiego jest szaro-bury, ponury i trochę przygnębiający. Może właśnie dlatego tak długo zwlekałem z przeczytaniem drugiego tomu. Ta książka to całkiem dobry kryminał z czasów przełomu systemowego. Ciekawe czy autor pokusi sie o opisanie dalszych losów głównego bohatera. Oby tak, bo ciekawy jestem co u Kastora.