Bestie i ludzie

Piekara zafascynował mnie cyklem „Ja, Inkwizytor”. Ta książka to jednak inna bajka i moim zdaniem zdecydowanie gorsza. Opowiadania nie zrobiły na mnie większego wrażenia. Plusy: - dość dobry pomysł na fabułę 10 opowiadań, powiązanych wspólnym motywem; - przedstawienie różnic pomiędzy ludźmi i bestiami (czasami w ludzkiej skórze); - zakładanie masek, aby ukryć swoje prawdziwe oblicze, w każdym z nas drzemie bestia; - najciekawsze pierwsze opowiadanie „Dobrzy sąsiedzi”, o ludziach żyjących w krainie lodu i śniegu; - dobre opowiadanie „Klub Wyjątkowych Dżentelmenów”; - oryginalna opowieść, gdzie przedstawiciele dwóch nieludzkich ras, próbują przetrwać w świecie człowieka; - władza absolutna też może skończyć się tragicznie dla władcy; - posłowie wyjaśniające cel napisania tej książki. Minusy: - większość opowiadań jakaś taka bezbarwna, bez puenty i morału (oryginalny zabieg który mi nie przypadł do gustu); - jak dla mnie słabiutkie opowiadania „Pan Wierszokleta i magiczny świat elfów” oraz „Trzymaj mnie za rękę, kochanie”. - przewijający się w większości opowiadań motyw ponętnej blondynki z dużymi cykami, której dzieje się krzywda – monotonny. Książka taka sobie.