Baudolino

Eco zachwycił mnie książką „Imię Róży”. Idąc wśród regałów w bibliotece, postanowiłem sięgnąć po jego inne powieści. Odczucia mieszane, ze wskazaniem na pozytywne. Lektura wymagająca wytrwałości i skupienia. Plusy: - wykreowany świat z pogranicza faktów i fantastyki, a wręcz mitologii; - idealnie wykreowana postać Baudolina; - osadzenie akcji w XII i XIII wiecznej Europie z pełnym tłem historycznym; - podróże po całym świecie, po rzeczywistych i wymyślonych krainach; - pokazanie mechanizmu przemiany kłamstwa w prawdę; - wszystko może się stać święte, wystarczy stworzyć dobrą opowieść; - barwny język, dobra narracja; - opisy odwiedzonych krain czasami powalają z nóg; - pomysł z asasynami, którzy zabijają, żeby wrócić ponownie do „rozkoszy” zaznawanych w niedostępnym zamku; - pomysły na wiele baśniowych stworów, które spotyka bohater. Minusy: - niektóre opisy ciągnące się w nieskończoność; - teologiczne dysputy, które mnie nie interesowały; - wplecione łacińskie sentencje, których nie rozumiem (próbowałem tłumaczyć, ale po kilku dałem sobie spokój). Książka dobra, ale liczyłem na więcej.