Bambino

Powojenny Szczecin - morze ruin przeplatane zielenią parków. Kraniec "dzikiego zachodu" Ziem Odzyskanych. Maria (repatrianka),Janek (z Poznańskiego, ojciec nieznany),Ulrike- Ula (autochtonka),Anna (rejony krakowskie). Wszyscy urodzeni w latach 1930-1940. "(...) W takim mieście ludzie spotykają się przypadkiem, w nowych konstelacjach. Ludzie wymyśleni przez przypadek. Dla Anny i Uli miejscem pracy jest bar 'Bambino" (...). Janek, jest ich konsumentem. Marysia lokatorką Uli. Oto przypadkowy układ. Do życia. Komplet poszerzy się później (...) nie mają tu, w mieście rodzin. Uklepują swoje życie, stykając się naskórkami z ludźmi stąd (...)." Janka i Marysię "Bambino" połączy na wiele lat, węzłem mąż-żona. Anna, zgodnie z marzeniem, będzie ważną panią kapitanową. Uli pozostanie tęsknota za Stefanem, który nie powinien zdarzyć się w jej życiu. Rok 1968 i zaniechanie Jana wygnają Stefana z Polski. Opowieść pełna głębi, zamyślenia, niespieszna o młodych ludziach, którzy próbując zapomnieć o "swoich korzeniach" realizują marzenia o lepszym życiu dokonując życiowych wyborów w niełatwych czasach. Towarzyszymy im do roku 1981. "Mieli zamiar być szczęśliwi. Zalążek klęski powstał po drodze, w przedhistoriach, w ich dochodzeniu do miasta, w którym żyją.".... Dawno nie czytałam książki, której tak wiele zdań, akapitów zatrzymywało mnie, do których wracałam w zamyśleniu, aby pozostały w pamięci na dłużej.