Aurora: Pożoga

Pomimo tego, że pierwsza część nie zrobiła na mnie wielkiego wrażenia, jednak zakończenie na tyle mnie zaintrygowało, że postanowiłem sięgnąć po kontynuację. Plusy: + ponowne udane spotkanie z drużyną 312, którą zdążyłem polubić; + misja poszukiwania tajnej broni staje się coraz bardziej niebezpieczna; + załoga jest ścigana przez kilka grup chcących złapać Aurorę; + ze wsparciem przychodzą niespodziewane dary zaskakujące wszystkich; + przybliżenie sylwetek poszczególnych bohaterów na początku książki; + spora dawka czarnego humoru, zarówno słownego jak i sytuacyjnego; + bawiły humorystyczne i zabarwione ironią dialogi pomiędzy Ty a Saedii; + wątek romantyczny prowadzony nienachalnie, z wyczuciem i uczuciem; + historia opowiadana z perspektywy kilku postaci pozwala na lepsze zrozumienie myśli bohaterów, ich uczuć względem siebie, targających nimi emocjami; + wciągające spotkanie Kala i Aurory z Ra’haam i ich mentalny pojedynek; + finałowa rozgrywka zachęca do sięgnięcia po kolejną odsłonę. Minusy: - początkowo akcja wolno się rozkręca, ale im dalej tym robi się ciekawiej; - nie lubię, gdy akcja w emocjonującym momencie zostaje nagle „ucięta”. Ogółem książka dobra.