Arka Czasu czyli wielka ucieczka Rafała od kiedyś przez wtedy do teraz i wstecz

Kolejna książka Marcina Szczygielskiego, od której nie byłem w stanie się oderwać. Tym razem pisarz po mistrzowsku zmierzył się z przedstawieniem młodemu czytelnikowi trudnego tematu, jakim jest życie dzieci i ich bliskich w getcie w czasie drugiej wojny światowej. Trochę mi to przypomina film "Życie jest piękne", w którym dorośli próbują uchronić dziecko przed zbyt szybką utratą niewinności. Wymaga to od nich wielkiej miłości i empatii - te w końcu są niejako przyrodzone rodzicom, ale także niesamowitej inteligencji i opanowania, które sprawią, że dziecko pozostanie ciągle dzieckiem, nie orientując się zbytnio w brutalnych realiach otaczającego świata. Główny bohater "Arki Czasu", Rafał jest kilkulatkiem mieszkającym w "Dzielnicy" z dziadkiem i kilkorgiem dokwaterowanych osób. Zmianę sytuacji życiowej przyjmuje spokojnie, jako coś, co jest w danym momencie normalne i konieczne. Jest typowym lubiącym zabawę dzieckiem, ale jak przystało na prawdziwego bystrzaka, lubi też, a nawet uwielbia czytać. Właśnie to jego czytanie przyniesie mu najdziwniejszą w życiu przygodę. Jakże tu nie komplementować Marcina Szczygielskiego za jego umiejętność sprawienia, że bardzo realistyczna lekcja historii jest podana czytelnikowi w tak niezwykle wciągający sposób? Dorośli czytelnicy obeznani z dziejami Warszawy odnajdą tu sporo nawiązań do prawdziwych wydarzeń z czasów ostatniej wojny. Autor zadbał także o realia topograficzne szczegółowo pokazując miejsca toczącej się akcji na bardzo dokładnych mapach. Pokuszę się jeszcze o to, żeby zaproponować licznie obecnym na LC nauczycielom szkół podstawowych rekomendowanie ich podopiecznym tej książki, gdyż porusza ona ważne tematy, a jest dodatkowo w sposób perfekcyjny dostosowana do percepcji dziecka. Takie właśnie, moim zdaniem, powinny być lektury szkolne: książkami dla dzieci, które kilku- czy kilkunastoletni czytelnik przeczyta z prawdziwą przyjemnością. Wiem co mówię, bo choć od dość dawna nie jestem dzieckiem, to do dzisiaj poruszają moją wrażliwość dobrze napisane książki dla dzieci. Kto nie wierzy, niech sprawdzi moją biblioteczkę. :)