Antosia w bezkresie

Marcin Szczygielski nie przestaje zadziwiać! Tym razem nie dość, że napisał powieść historyczną (kto by się tego spodziewał!),to w dodatku sięgnął po odłożony do lamusa, wręcz zapomniany temat tułaczych losów polskich dzieci wywiezionych z Kresów Wschodnich RP w głąb Rosji Sowieckiej, do Kazachstanu. I zrobił to doskonale. Bo jak złożoność tego tematu i cierpienie tamtych dzieci, ich rówieśników, przedstawić współczesnym małoletnim czytelnikom, przeważnie wrażliwym i poszukującym w książkach głównie rozrywki? (Nie oszukujmy się - historia to nie jest ich ulubiony przedmiot w szkole!) Akcja porywa, nieważne ile lat ma czytelnik. Śledzimy losy Antosi z zapartym tchem, czekając na to, co będzie dalej, jak potoczą się losy dziewięciolatki wyrwanej z domu i wrzuconej w bezkres terroru i okrucieństwa NKWD, nędzy materialnej i moralnej ZSRR lat 40. Antosia jest postacią fikcyjną, ale wszystko, co przeżywa, zdarzyło się kiedyś naprawdę - tysiącom dzieci, tylko dlatego, że były Polakami. Składam Autorowi wyrazy szacunku za podjęcie tego tematu i bardzo udane przedstawienie go naszym dzieciom.