Anna Guntner. Malarstwo

Klimat malarstwa Anny Güntner „…Wśród osobliwej fauny i flory, wśród rekwizytów jak gdyby przeniesionych ze starych rycin, zamknięte i zaklęte unoszą się w obrazach Anny Güntner piękne dziewczyny. Wszystko w tym malarstwie jest widomie nieprawdziwe, ironiczno-marzycielskie, wszystko ujęte w cudzysłów, to znaczy oparte na motywach i klimatach znanych doskonale, czytelnych – zawsze, jak dziewczęcy sen o starym zamku. Anna Güntner wie, że obraca się wśród stereotypów, wśród znaków, scen o treści nie tyle symbolicznej co niby-symbolicznej – i potrafi owymi znakami, symbolami żonglować ze zręcznością sztukmistrza, potrafi – a bardzo tego pragnie – zaskakiwać , przyciągać uwagę niespodziewanym splątaniem różnych przestrzeni, zachwianiem proporcji, nieoczekiwanym skojarzeniem przedmiotów. Wszystko to rozbudzić ma wyobraźnię patrzącego w jednym, dość ściśle określonym kierunku, stworzyć, podsycić atmosferę osobliwości i tajemnicy. Temu służą formy zaczerpnięte ze starego malarstwa, z prymitywów flamandzkich, z arsenału mistrzów – takich jak Cranach – szczególnie wyrafinowanych, przewrotnych. Temu służą aluzje do dawnych stuleci, dawnej muzyki, księżniczek ze średniowiecza. Główną zaś tajemnicą malarstwa Anny Güntner, tematem naczelnym, motywem powracającym jest wątek erotyczny. Piękne dziewczęta cierpią, marzą i myślą o miłości. Oczywiście wbrew pozorom, wbrew nagościom – bardzo zresztą idealizowanym – marzeniom owym brak wszelkich akcentów bardziej namiętnych, brutalnych. Nic tu w istocie nie intryguje, nie niepokoi. Znajdujemy się w kręgu erotyki przepuszczonej przez filtr kultury, filtr dobrego tonu. Artystka nie próbuje rozerwać tego kręgu, przeciwnie – czuje się w nim dobrze, każdym rekwizytem wzmacnia poczucie fikcji, każdym znakiem, napisem zabezpiecza się, by jej świata dziewczęcych marzeń nikt nie potraktował na serio, by wiedział, że podawane tu miłosne napoje nie są niebezpieczne, że przyrządza się je według świadomie staroświeckiej recepty…” (czasopismo POLSKA nr 5 (153) 1967 r.) Katalog towarzyszący wystawie Obszerny katalog zawierać będzie reprodukcje prawie wszystkich zidentyfikowanych obrazów, nawet jeżeli zachowały się tylko ich czarno-białe zdjęcia lub reprodukcje w czasopismach takich jak: Polska (miesięcznik wydawany w sześciu wersjach językowych),Ty i ja, Przegląd Artystyczny, Magazyn Kulturalny, Jazz Forum. Części albumowej towarzyszyć będą teksty: Andrzeja Banacha, Ewa Kuryluk, Tadeusza Nyczka i Tadeusza Ryłko.