Andrzej Wajda. Podejrzany

Rzetelnie napisana książka, poparta dokumentami, logicznymi argumentami oraz wypowiedziami ludzi kina i teatru. Nie jest to typowa biografia Wajdy. Autorzy skupili się na wątku politycznym, pokazując jak na przestrzeni wielu lat reżyser radził sobie z cenzurą, odrzucaniem jego filmów, inwigilacją i represjami. W ten sposób powstał dokument, który nie tylko mówi o twórcy i jego wybitnych dziełach, ale także o atmosferze kilkudziesięciu lat PRL-u. System ten tłamsił uzdolnionych artystów, którzy manifestowali swoją niezależność. Mimo wielu kłód rzucanych pod nogi, Wajdzie udało się w czasach komuny nakręcić wiele interesujących i nagradzanych filmów. Autorzy wyjaśniają, w jaki sposób reżyser radził sobie z cenzorami i betonowymi mózgami, które po każdej kolaudacji albo miały mnóstwo zastrzeżeń, albo odrzucały cały film. Książka obfituje w wypowiedzi tytułowego bohatera oraz we fragmenty dokumentów, jakie esbecy zgromadzili w jego teczce (a raczej teczkach, gdyż zachowało się ponad tysiąc stron!). Mamy tu również liczne kadry z najbardziej znanych filmów Wajdy oraz anegdoty i ciekawostki przy lekturze których raz czytelnik się śmieje, a innym razem dziwi lub oburza. Polecam książkę wszystkim, którzy interesują się polską kinematografią. Niekoniecznie trzeba być fanem Wajdy, by z zainteresowaniem prześledzić skomplikowane losy jego filmów. Całość napisana jest bardzo sumiennie, ale lekko i błyskotliwie, dzięki czemu czyta się tę książkę jak najlepszą powieść.