Życie zaczyna się jutro

Oliwia po śmierci męża zupełnie nie może się pozbierać i pogrąża się w depresji. Ma żal do Łukasza, że tak nagle pozostawił ją samą. Nie czuje potrzeby opuszczenia mieszkania, wyjścia na zewnątrz, spotkań ze znajomymi. Całymi dniami wegetuje i zamyka się w swojej skorupie. W tej trudnej sytuacji może liczyć na pomoc nowego sąsiada Mikołaja, z którym spotyka się regularnie na balkonie oddzielonym mleczną szybą, przypalając kolejnego papierosa. Oliwia zdaje sobie sprawę że jej mieszkanie jest zabałaganione, że dawno się nie myła, jednak jakakolwiek czynność wykracza ponad jej siły. Oprócz Mikołaja Oliwię wspomaga jej przyjaciółka z lat szkolnych Dagmara, czy też bratowa Dagmara. Zupełnie jednak nie może dogadać się z mamą, która jej stan bardziej określa jako lenistwo niż chorobę. Jak potoczą się dalsze losy Oliwii? Jest to moja pierwsza książka autorki i myślę, że nie ostatnia. W sumie książka jest dobra, lecz jest tak przeładowana emocjami, że nie da się jej przeczytać w ciągu jednego, czy też dwóch dni. Mamy bardzo dużo przemyśleń i relacji, mniej jest samych dialogów w czasie teraźniejszym. Oliwia opisuje swoje uczucia. Jeden dzień jest podobny do drugiego. Raz czuje się lepiej, innym razem wystarczy mały zapalnik a od nowa pogrąża się w ciemności i nie ma na nic siły. Mikołaj, którego brat także chorował na depresję jest dla niej ostoją i wsparciem. Na pewno jest to książka o samotności, w której pogrążamy się nie mogąc poradzić sobie z własnymi emocjami. Jedno jest pewne. Książka daje nadzieję na lepsze jutro. Oceniam ją na mocne 7 pkt.