Życie, starość i śmierć kobiety z ludu

Druga książka Eribona, którą przeczytałam, jest równie dobra jak pierwsza ("Powrót do Reims"). Ta lektura mieści się pomiędzy filozofią, socjologią i biografią. Na przykładzie własnej matki autor przygląda się starości, roli osób starszych we francuskim społeczeństwie, ich miejscu w kontekście rodziny, ważności w hierarchii społecznej, ich wpływie na życie własne i innych. Eribon rozważa problemy, o których często się nie mówi głośno, szczególnie o prawie decydowania o sobie. Często powołuje się na Simone de Beauvoir i jej "Starość", a także "Drugą płeć". Starość jest tematem, o którym młodzi jeszcze nie chcą rozmawiać, a starzy już często nie mogą. Eribon stanął do tematu i wyszła mu z tego świetna książka, zdecydowanie warta uwagi. Polecam.