Życie średniowiecznej kobiety

Frances i Joseph Gies pokazują, że historia naprawdę może być ciekawa, i potwierdzają, że średniowiecze wcale nie jest epoką ciemnoty. O tym drugim już wiedziałam wcześniej, bo jeden wykładowca stale podkreślał rangę średniowiecza i krytykował tych, którzy uważali, że jest to czas zacofania. Ale na żadnych wykładach nie można tak szczegółowo opisać poszczególnych aspektów tej epoki (w końcu czas jest ograniczony a samo średniowiecze trwało 1000 lat, więc materiał musi być znacznie okrojony). "Życie średniowiecznej kobiety" to znakomite uzupełnienie wiedzy i zaspokojenie ciekawości o tak odległych czasach. A to są naprawdę interesujące informacje. Nawet sobie nie wyobrażałam, że niektóre rzeczy mogły mieć rację bytu (albo też nie mogły). Przytoczone historie zostały bardzo dobrze opowiedziane, nie ma żadnego zanudzania. Ogromna szkoda, że na studiach, omawiając średniowiecze, nie korzystaliśmy z tak ciekawych źródeł historycznych. To są rzeczy, o których aż chce się czytać. Zwłaszcza teraz, gdy feministki wykorzystują media społecznościowe do głoszenia swoich racji, warto wiedzieć, jak kiedyś przedstawiała się pozycja kobiet. Jest jedna kwestia, która mnie trochę smuci. Naprawdę trzeba odwoływać się do "Gry o tron", żeby promować książkę historyczną? Zapewne nie byłabym aż tak chętna do przeczytania "Życia średniowiecznej kobiety", gdyby nie George R.R. Martin, ale i tak uważam, że jest to trochę słabe zagranie.