Zwycięski pokój czy rozejm na pokolenie – traktat ryski z perspektywy 100 lat

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 roku odrodzone po 123 latach niewoli państwo stanęło przed szeregiem wyzwań. Największym z nich była tląca się już pod koniec 1918 roku wojna z Rosją bolszewicką, która na dobre wybuchnie w początkach 1919 roku. Nie był to zwykły konflikt graniczny jakich wówczas było wiele. Była to wojna, która miała zdecydować o niepodległości Polski oraz nowym porządku w Europie Środkowo-Wschodniej. Traktat ryski zawarty 18 marca 1921 roku zakończył tę wojnę. Pieczętował on nie tylko niepodległość Państwa Polskiego, ale stanowił naturalne przedłużenie traktatu wersalskiego z czerwca 1919 roku, który stanowił nowy porządek w Europie Zachodniej. Aby zrozumieć złożoność sytuacji Europy Wschodniej w okresie dwudziestolecia międzywojennego niezbędne jest zapoznanie się z założeniami, konsekwencjami i znaczeniem traktatu ryskiego. Traktat wprawdzie miał przede wszystkim charakter graniczny, ale jego skutki polityczne były dalece szersze. Czy faktycznie jego konsekwencje skończyły się w roku 1939? Jak zapatrywał się na traktat Zachód występujący w niecodziennej dla siebie roli biernego obserwatora? Jak traktat odbierano w Polsce? Na te i wiele innych pytań starają się odpowiedzieć autorzy publikacji „Zwycięski pokój czy rozejm na pokolenie – traktat ryski z perspektywy 100 lat”. Monografia naukowa „Zwycięski pokój czy rozejm na pokolenie – traktat ryski z perspektywy 100 lat” pod redakcją dr hab. Zbigniewa Girzyńskiego, prof. ucz. i prof. dr hab. Jarosława Kłaczkowa to efekt konferencji zorganizowanej przez Instytut De Republica wraz z Katedrą Historii XIX-XX wieku i Historii Najnowszej Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu oraz Parlamentarnego Zespołu Miłośników Historii. Konferencja jak i publikacja podkreśla jak ważna w naszych dziejach i walce o utrzymanie niepodległości była zwycięska wojna z bolszewikami w 1920 roku, zakończona podpisaniem traktatu pokojowego w Rydze w marcu 1921 roku.