Zwrot refleksyjny w antropologii kulturowej

Autor ukazuje „zwrot refleksyjny” w antropologii jako kapitalny moment w rozwoju samoświadomości dyscypliny, skłaniający ją nie tylko do odrzucenia wielu konwencjonalnych sposobów badania i opisywania kultury, lecz także zmuszający do spojrzenia na samą siebie jako naukę uwikłaną politycznie i ideologicznie. To barwna podróż – pełna krytycznych odniesień zarówno do klasyków myśli antropologicznej, jak do najnowszej literatury przedmiotu, odważnych polemik i frapujących anegdot – wiodącą przez meandry fundamentalnych przemian w teorii, praktyce, a także epistemologii „nauki o Człowieku” po przełomie postmodernistycznym.