Zwierzenia popkulturalne

Kinem interesuję się od bardzo dawna. I nie na zasadzie, że czasem pójdę na coś do kina, obejrzę coś w telewizji i pół dnia spędzam na oglądaniu jednej produkcji za drugą na platformach streamingowych. Owszem, robię to ale też bardzo się interesuję historią kinematografii i wszystkimi zakulisowymi aspektami działania tej ogromnej machiny jaką jest przemysł filmowy. Lubię słuchać, czytać i oglądać opracowania i publikacje tych zagadnień dotyczące. Stąd też z nieukrywaną przyjemnością przeczytałem „Zwierzenia popkulturalne”. Co mnie w tej książce urzekło i uwiodło? Sama autorka. Katarzyna Czajka - Kominiarczuk napisała świetną rzecz z perspektywy fanki, osoby żywo tematem zainteresowanej. Kino to jej pasja, co widać i ona tą pasją w niezwykle lekki, niewymuszony i wdzięczny dzieli się i nią zaraża. Widoczne to już było na jej blogu, który sobie podczytuję ale też i w poprzedniej publikacji, którą poświęciła Oscarom, na marginesie bardzo dobrej, polecam. To nie jest kolejne nudne opracowanie, nie rości sobie prawa do tego by ją uznać za jakiś naukowy wywód czy dowód na to, że autorka w temacie kina to alfa i omega. Jak sama zresztą wspomniała w przedmowie do książki – nie miała nawet takiego zamiaru. Tym lepiej, bowiem „Zwierzenia popkulturalne” dzięki temu mają swój niezaprzeczalny urok, są niczym zbiór faktów, anegdotek i ciekawostek napisanych w bardzo przystępny sposób, to nie są suche statystyki, encyklopedyczne hasła i daleko im do tekstów pisanych przez napuszonych krytyków mieniących się absolutnymi autorytetami w tej dziedzinie i w tym temacie. To bardziej jak słuchanie dobrej znajomej, która w brawurowy i bezpretensjonalny sposób opowiada po prostu ciekawą historię, bez jakiegokolwiek zadęcia. Jako miłośnik kina ja jestem lekturą nad wyraz usatysfakcjonowany.