Zstąpienie Aniołów

Istnieje klisza zwana "Planet of hats", występująca zwłaszcza w fantastyce i sci-fi. W skrócie sprowadza się do tego, że wszyscy, absolutnie wszyscy, przedstawiciele danej planety/kraju/społeczności zajmują się tym samym i mają podobne cechy charakteru. Wszyscy są honorowymi wojownikami, skąpymi handlarzami, itp itd. Jeśli rozegra się to dobrze, potrafi to nieźle zagrać - chociażby poszczególne nacje w "Stormlight Archive". Niestety, jak dotąd cykl "Horus Heresy" nie robi tego dobrze, a słuchając ostatnich trzech czułem się, jakbym odwiedzał kolejno planety "Emo 2000", "Sigma Grindset by Lovecraft" i dotarł na "Lawful Stupid". Bo też kolejny legion, jaki mieliśmy okazję poznać to zakon typowych paladynów - karykaturalna banda praworządnych głupich mięśniaków, pozbawionych indywidualnych charakterów, ale honorowych i walczących w słusznej sprawie. Dlatego też większość dialogów brzmi jakoś w ten deseń: - "Ah, how noble we are brother, are we not?" - "Quite so, brother, quite so. Duty requires we declare a quest to reassert our nobility!" Dużym plusem jest za to fakt, że nie jest to kolejna część powielająca wydarzenia otwierającej trylogii. Głównie dlatego, że dzieje się dużo wcześniej i nie wnosi w zasadzie nic do serii, ale to już detal, bo przynajmniej jest w tym odrobina świeżości.