Zodiaki. Genokracja

Już przy antologii Cybperunk Girls i opowiadaniu autorki stwierdziłem, że chciałbym przeczytać ją w dłuższej formie. Na szczęście nie musiałem długo czekać. W Zodiakach możemy czytać o świecie po globalnej epidemii, która spowodowała podział społeczeństwa na kasty. Status wyznaczają między innymi tzw. omnikrony czy przyznawany stopień człowieczeństwa. Ludzie żyją w kopułach, chroniąc się przed negatywnymi skutkami życia na Zewnętrzu, które powoli wyniszcza organizm. Bohaterami są tytułowe Zodiaki, nowa generacja ludzi o wyjątkowych umiejętnościach. Poznajemy ich z biegiem historii coraz lepiej, mamy okazję odkrywać ich rozterki i śledzić skutki ich decyzji, które nie zawsze są pozytywne. Ogromnym plusem tej historii jest świat. Po przeczytaniu całej książki mam wrażenie, że poznałem jedynie jego ułamek, a autorka ma do zaproponowania nam znacznie więcej. To jeden z najoryginalniejszych pomysłów jakie ostatnio miałem okazję czytać. Tym bardziej cieszy, że to nie tylko polska pisarka, ale też debiut! Nie mogę się doczekać dalszego rozwoju autorki, bo jestem przekonany, że będzie lepiej. Zodiaki to złożona historia. Poznajemy tam nie tylko różnorodne umiejętności bohaterów. Przede wszystkim widzimy ich zmagania, nie tylko ze światem, ale również ze sobą nawzajem. Obserwujemy rozkwit uczuć, który później jest brutalnie dławiony. Widzimy zdradę, kłamstwo i manipulacje w wielu różnych formach, które niszczą w taki sposób, który na zawsze pozostawia ślad. W trakcie lektury nie mogłem się doczekać, aż dowiemy się czegoś więcej, nie tylko o świecie, ale również o bohaterach. Sama ich kreacja jest bardzo oryginalna – podoba mi się fakt, że zostali nazwani zgodnie ze znakami zodiaku, ale też to, że autorce udało się stworzyć tyle różnych postaci i znacznie je rozwinąć w ramach jednej historii. Lekturę zaczynamy jedynie ze strzępkami informacji, a odsłaniając kolejne, stawiane przed czytelnikiem jest więcej pytań. W pewnym momencie można odnieść wrażenie, że nie wie się nic, ale dla mnie to był atut, ponieważ przez to nie mogłem się od Zodiaków oderwać. Ten zabieg narracyjny nie spodoba się każdemu, ale moim zdaniem wyznacza w pewien sposób nową jakość w polskim biopunku. Tym bardziej, że po przewróceniu ostatniej strony, gdy już poznajemy rozwiązanie historii czuje się zawód, że to już koniec. Całe szczęście jest nadzieja na kontynuację i tego mam zamiar się trzymać.