Żniwiarz cienia

Trzeci tom serii o Lenie Silewicz opowiada równie interesującą i wciągającą historię, co poprzednie części. Skomplikowana, wielowątkowa, która często zmienia kierunek śledztwa i optykę na całość. Do tego bohaterowie obdarzeni rozmaitymi osobowościami. Wieloelementowa układanka. W trakcie czytania nie udało mi się ułożyć poszczególnych elementów intrygi w jeden obraz, ale domyśliłam się tożsamości sprawcy. Niemniej nie zmniejszyło to mojego zainteresowania fabułą. Tym razem autorka nie przeszarżowała ze spektakularnymi wydarzeniami. Główny antagonista pojawia się jedynie w tle, a sprawca nie wykazuje nadprzyrodzonych wręcz zdolności, nie jest niezniszczalny. Do minusów zaliczam fakt, że podobnie jak w tomie drugim, były momenty, które rodziły niedosyt, były zbyt słabo rozwinięte. Nie jestem fanką opisów, wręcz wolę ich ograniczenie, ale w tej książce były skrócone za bardzo. Rozwój akcji miejscami nabierał tak szybkiego tempa, że musiałam się cofać i czytać raz jeszcze, bo nie wiedziałam, co właściwie się wydarzyło, kto z kim i co komu zrobił. Angażująca historia, sprawna, lekka stylistyka sprawiły, że przez książkę się płynie. Mimo brutalnych zbrodni, które opisuje, dostarczyła relaksu.