Znak nr 850 / 2026

Aplikacje randkowe stały się najskuteczniejszą swatką XXI wieku – algorytm podsuwa twarze, dopasowuje zainteresowania, obiecuje kompatybilność. A jednak coraz częściej słyszymy o zmęczeniu i rozczarowaniu. Żyjemy w paradoksie. Z jednej strony redefiniujemy bliskość – większą wagę przywiązujemy do świadomego kształtowania relacji, pielęgnowania przyjaźni, tworzenia „rodzin z wyboru”. Z drugiej strony wciąż pragniemy jednej osoby, z którą można będzie dzielić codzienność i lęki o przyszłość. Chcemy niezależności, ale tęsknimy za trwałością. Chcemy wyboru, ale marzymy o pewności. W marcowym numerze „Znaku” zastanawiamy się nad tym, czy w epoce singielstwa i aplikacji randkowych można się jeszcze zwyczajnie zakochać i czy istnieje alternatywa dla normatywnego związku. Przyglądamy się nowym wzorcom relacji romantycznych, napięciom między kobietami i mężczyznami oraz cyfrowym mechanizmom, które obiecują miłość, a często wzmacniają poczucie samotności. Analizujemy niewidoczne koszty randkowania: nadmiar opcji, presję atrakcyjności, a także… pogłębiające się różnice klasowe. Może jednak miłość jest jeszcze możliwa.