Bookfolio

Znak nr 775, grudzień 2019

Redakcja Miesięcznika ZNAK

czasopisma

Wierzę, wątpię, odchodzę Taki tytuł nosiła ankieta rozpisana przez „Tygodnik Powszechny” i „Znak” ponad pół wieku temu. Cały numer miesięcznika (luty–marzec 1963 r.) poświęcono wówczas świadectwom ludzi opisujących swoją duchową drogę: racjom, które uzasadniają ich bycie w Kościele, i argumentom, które sprawiły, że zdecydowali się na odejście. Zebrane głosy stworzyły prawdziwy duchowy atlas Polski. Dziś mimo zmian obyczajowych, politycznych i technologicznych wielu z nas mierzy się z tymi samymi wątpliwościami. Pojawiają się też jednak nowe wyzwania i nowe odpowiedzi. Chcemy się więc uważnie przyjrzeć rozmaitym współczesnym ścieżkom duchowych poszukiwań. W Temacie Miesiąca: Jak znaleźć swoje miejsce w Kościele? Dlaczego z niego odchodzimy? Gdzie szukać duchowej strawy? Czy Polskę czeka szybka sekularyzacja? Odpowiadają: Natalia de Barbaro, Szymon Hołownia, Michał Jędrzejek, Magdalena Smoczyńska i Charles Taylor Ponadto w numerze: Protesty w Hongkongu Czy masowe demonstracje doprowadzą do powstania nowego narodu? Fenomen nawróceń Co motywuje ludzi do radykalnej odmiany życia? Esej Mikołejki oraz listy Petersona i Bartha Czy umyliście już okna dla Jezusa? Mistyka miotły, czyli o holenderskiej manii sprzątania Opowiadanie Barbary Sadurskiej „Śmierć wrogom ojczyzny” Spis treści + fragmenty artykułów: http://www.miesiecznik.znak.com.pl/775-spis-tresci/ EDYTORIAL Dlaczego odchodzą - i dokąd? Dominika Kozłowska (redaktor naczelna) Wiele i wielu z nas mówi o tym, że skończył się czas pisania listów do biskupów, a nawet do samego papieża, że dziś potrzeba innego rodzaju aktywności. Wiele i wielu z nas podejmuje więc działania, które mają zmieniać Kościół od środka: czy to poprzez pozytywne zaangażowanie społeczne, jak czynią osoby skupione wokół inicjatywy Zranieni w Kościele (www. zranieni.info),czy to poprzez milczące, lecz widoczne publicznie protesty, jakie niedawno odbyły się w kilku polskich miastach pod hasłem „Odzyskajmy nasz Kościół”. Nowe inicjatywy stanowią odpowiedź na narastające wcześniej doświadczenie niemożliwej do zniesienia bezsilności wobec działań (lub ich braku) pasterzy Kościoła, coraz silniejszej polaryzacji i upolitycznienia wspólnoty oraz języka nienawiści i wykluczenia, jaki sączy się nie tylko z ust polityków, ale i duchownych. Wiele i wielu z nas obawia się iść na mszę św. w kościele parafialnym, nie chcąc znów słuchać słów pełnych lęku przed światem, a nierzadko również i potępienia rozmaitych zjawisk we współczesnej kulturze. Wreszcie – coraz silniejsze jest przekonanie, że przełożeni kościelni, którzy zachowują się niegodnie, tuszują pedofilię lub jawnie lekceważą problem, powinni złożyć dymisję i zostać pociągnięci do odpowiedzialności. Można jednak także powiedzieć, że te szlachetne działania i publicznie formułowane postulaty na nic się zdadzą, jeśli wśród najważniejszych osób sprawujących w polskim Kościele władzę nie będzie woli reformy. Co więcej, być może jednym ze źródeł problemów jest właśnie sam sposób sprawowania tej władzy. I dopóki nie ulegnie on zmianie, żadne oddolne działania nie przyniosą sensownych efektów. Nigdy wcześniej w III RP sojusz ołtarza i tronu nie był tak silny jak obecnie. Obydwie strony tego sojuszu mają świadomość, że polsko-katolicka forma kultury jest zdolna do przetrwania tylko za sprawą odgórnego przymusu, narzucenia obywatelom prawicowo-kościelnej ideologii. Jednak czy naprawdę wierzą, że da się to utrzymać dłużej niż kilka lat? Być może prawicowi politycy i liderzy tak naprawdę czekają, aż Kościół utraci resztki społecznego autorytetu, by ogłosić się jedynym gwarantem tożsamości i moralności? Z pewnością mamy do czynienia z sytuacją szybkich przemian. Nawet jeśli nadal niewiele osób mówi o tym głośno, za kilka, najwyżej kilkanaście, lat Kościół katolicki w Polsce utraci dominującą pozycję. Jaka będzie ta nowa rzeczywistość? Do jakich zasobów, źródeł etycznych i światopoglądowych będą się wówczas odwoływać Polki i Polacy, wierzący i niewierzący, chrześcijanie i wyznawcy innych religii? Niedawno na łamach miesięcznika „Znak” pisałam, że w polskich warunkach katolicyzm, i to w dodatku katolicyzm rozumiany na sposób narodowy, stał się miarą dla chrześcijaństwa. To niezdrowe przesunięcie. Dopóki właściwy porządek nie zostanie przywrócony, Kościół katolicki będzie się w Polsce pogrążał w coraz większym kryzysie. Zarysowane powyżej problemy są punktem wyjścia najnowszego Tematu Miesiąca. Koncentrujemy się w nim przede wszystkim na pytaniu o postawy ludzi ochrzczonych: dlaczego Polki i Polacy dziś w Kościele zostają, kiedy z Kościoła odchodzą i jakimi innymi ścieżkami rozwoju duchowego podążają? Zachęcamy do wspólnej refleksji nad tym, dokąd odchodzą ci, którzy w sposób formalny lub nieformalny opuszczają Kościół i co dla tych, którzy uznają się za katolików oznacza pozostanie w nim.

Szczegóły

Rok wydania
2019
Liczba stron
120 str.
Wydawnictwo
Znak
Język
polski
Format
papier
Gatunek
czasopisma
ISBN
0044488X

Opinie czytelników

Oceń tę książkę

0/10

Kiedy przeczytana?

2026-11-19

Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.

Bezpłatne konto Bookfolio

Dodaj „Znak nr 775, grudzień 2019" do swojej półki

Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.

Trzy półki czytelnicze

Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.

Oceny i recenzje

Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.

Statystyki i wyzwania

Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.

Rekomendacje i grafiki

Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.