Praktyki znachorskie opierają się na przesądach i zabobonach. Krzewią się głównie, choć nie wyłącznie, wśród ubogiego i ciemnego ludu. Znachor jest szarlatanem - nie ma przecież odpowiednich kwalifikacji medycznych, jest oszustem - bez skrupułów wyłudza pieniądze. Bałamuci i otumania ciemnych i naiwnych „W związku z tym znachorstwo staje się problemem prawnym, medycznym, a w równej mierze i społecznym". Sam znachor jest ciemny (w literaturze XIX i XX w., a także w mowie potocznej „ciemny" znaczy po prostu „głupi"): ograniczony, na niskim poziomie intelektualnym, niedorozwinięty psychicznie i moralnie, jest groźniejszy od chorób. Tak można streścić znaczną część etnograficznych i nieetnograficznych przedstawień znachora. W rezultacie wielu współczesnych „uzdrawiaczy" nie chce być nazywanych znachorami, a przychylne im otoczenie unika tego słowa ze względu na złe skojarzenia: z oszustem, nieukiem, prymitywem, zabobonem itp.
Szczegóły
- Rok wydania
- 2003
- Liczba stron
- 280 str.
- Wydawnictwo
- Towarzystwo Przyjaciół Ossolineum
- Język
- polski
- Format
- papier
- Gatunek
- nauki społeczne (psychologia, socjologia, itd.)
- ISBN
- 8370950663
Inne książki autora
(14)Opinie czytelników
Oceń tę książkę
Kiedy przeczytana?
Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.
Dodaj „Znachor w tradycjach ludowych i popularnych XIX-XX wieku" do swojej półki
Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.
Trzy półki czytelnicze
Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.
Oceny i recenzje
Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.
Statystyki i wyzwania
Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.
Rekomendacje i grafiki
Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.