Złote jajo

Nie ma w tej powieści typowej kryminalnej intrygi, Brunetti niespiesznie przemierza ulice Wenecji w poszukiwaniu śladów życia niemego, niedawno zmarłego mężczyzny, który przez wiele lat pracował w znajomej pralni. Doskonale się czyta o jego nieśpiesznym śledztwie, towarzyszy mu podczas rodzinnych obiadów i na posterunku. Nieodmiennie zachwycają mnie rozmowy Brunettiego o imponderabiliach prowadzone z Paolą i Viennelim. Z czasem książki Donny Leon coraz bardziej oddalają się od kryminałów, ale to im wychodzi raczej na dobre. Zawsze bardziej ceniłam warstwę obyczajową tych książek. Od paru tomów czytam powieści Donny Leon w oryginale i to też wychodzi im na dobre. W oficjalnym opisie powyżej pojawia się wzmianka o "przyszłej synowej pewnego majora" - chodzi o przyszłą synową burmistrza, oczywiście... Wątek związany z burmistrzem nie jest może bardzo istotny dla intrygi, ale różnica pomiędzy majorem a burmistrzem jest znacząca w świetle problemu przyszłej synowej.