Złota smuga jesieni

Odnosi się wrażenie, że brakuje na polskim rynku wydawniczym pozycji, które traktowałyby o miłości przytrafiającej się w dojrzałym wieku. Wydaje się, iż dobrze napisane powieści obyczajowe, będące zarazem studium relacji między dwojgiem starszych ludzi darzących się uczuciem, wciąż stanowią towar deficytowy. Wśród rodzimych autorów bez wątpienia z takim zagadnieniem zmierzył się Włodzimierz Odojewski w swojej genialnej „Oksanie”, choć autorowi udało się w tej powieści stworzyć znacznie więcej niż „tylko” opowieść o zakochaniu doświadczonych przez życie osób. Wśród zagranicznych autorów, którzy z powodzeniem potrafili sportretować zauroczenie obciążone wiekiem, niewątpliwie należałoby wymienić kultowych już „Spóźnionych kochanków” Williama Whartona, ale także „Czwartki w parku” Hilary Boyd czy nieobecną jeszcze na polskim rynku powieść Bodo Kirchhoffa „Verlangen und Melancholie”. Najnowsza powieść Maryli Hempowicz „Złota smuga jesieni” daleka jest niestety od subtelnych, niespiesznych i wyrafinowanych powieści powyższych autorów, choć ma potencjał, by zyskać na rynku swoich czytelników.