Złap mnie, jeśli umiesz

Jaką lekturę wybrać, gdy temperatura w domu dobija do trzydziestki, a za oknem (nawet w cieniu) już ją przekroczyła? Moja odpowiedź brzmi: lekką, łatwą, przyjemną i do tego zabawną. Właśnie dlatego ze stosu książek do przeczytania wyjęłam książkę Alka Rogozińskiego z Różą Krull, która swoimi wybrykami zawsze potrafi mnie rozbawić. Wybór okazał się nie do końca trafiony, bo akcja powieści rozpoczyna się w Wigilię. Wydarzenia rozgrywają się w okresie świątecznym, czego nie sugeruję ani tytuł, ani okładka. A, ponieważ dla nastroju autor zafundował nam prawdziwą zimę, czytanie dywagacji na temat śladów w śniegu i narzekania na zimno, przy obecnych upałach po prostu męczy. Dobrze chociaż, że epilog, a właściwie zapowiedź kolejnej części, wskazuje na letnie upały i poczułam satysfakcję na myśl o tym , że czuje się podobnie jak Róża. Ale nie pogoda jest tu najważniejsza. Lektura, jak się spodziewałam, okazała się zabawna. Takie lekkie czytadelko z interesującą akcją i przerysowanymi postaciami. Do tego trochę wtrąceń w krzywym zwierciadle ukazujących sytuację w naszym kraju. Nawiązując do rozmowy między Różą a Pepe, stwierdzam, że nie chyba nie tylko bohaterką ma problemy z fleksją. Kocierzanin to mieszkaniec Kocierza, mieszkaniec Kocierzyna to kocierzynianin. Zresztą redakcja i korekta w tym wydaniu trochę szwankuje.