Złączeni honorem

Będzie łatwo i lekko i wchodzi jak marzenie. Jak mogłam nie ulec takiej obietnicy? No nie mogłam i uległam :D Romanse mafijne to jest to, co na ogół omijam uparcie, w tym wypadku jakoś wyparłam ten fakt z głowy. I całe szczęście! Nie jest to książka-odkrycie, objawienie czy cud. Jest to idealny mózgotrzep, na gorszy czas :D Ot taka historia, do wzięcia między dwoma ambitnymi pozycjami albo w momencie, gdy myślenie boli. Schemat jest znany i powszechnie lubiany - zmuszenie do ślubu, on ruchacz, wioskowa lafirynda, ona piękna niewinna, delikatna lelija. Ona się go boi, on jej pragnie, powoli tańczą wokół siebie aż dochodzi do… Seksów! I jak już dojdzie do pierwszego bang, to już tylko szczytowali długo i szczęśliwie :D oczywiście, jako że to mafia i Luca jest groźźźźnym przyszłym capo dei capi, nie więc braknie rozlewu krwi wrogów i seksowych warków, że oto ona jest JEGO! Wiem, że wiele osób zachwyci się Lucą. Bo groźny, bo namiętny, bo taki niebezpieczny, a łobuz kocha najmocniej :D dla mnie to bucek i mały fiutek, przez jedną akcję. Niby podobało mi się, jak postąpił wobec Arii, aleeee… Ma dokonania na minus tak solidne, że chętnie bym mu przylała. Po scenie z nocy poślubnej zaświeciły mi się oczy, że oto będzie brutal o złotym sercu. Ale potem… No spierdzielił to na całego! Będę jego hejterką, niestety :P Aria jest dość nijaka. Taka właśnie niewinna lelija, ma kilka momentów buntu, ale ogólnie trochę za cicha myszka. I taka trochę… chwiejna. Niby ma prawo bo jest wciąż nastolatką, dzieciakiem, ale świat w jakim przyszło jej żyć, powinien zmusić ją do szybkiego dorastania. Cóż, nie udało się :P Ale. siostra Arii - Gianna. Uwielbiam ją! To jest charakterek! Czekałam na każdą scenę, w której się pojawiała. Laska nie ma filtra między mózgiem a ustami, jest jak taki kogicuk, co to się rzuca na wszystko i wszystkich, choć nie grzeszy posturą. Ale bojowść ma godną lwicy :D Co mnie zaskoczyło, nie w każdym aspekcie pozytywnie to realia w jakich żyją bohaterowie. To jest romans współczesny, akcja dzieje się teraz, a niektóre okołoślubne tradycje są jak rodem ze średniowiecza. Piętnastolatka zaręczana z kilka lat starszym chłopakiem, w sumie dobrze, że nie z emerytem, potem ta sama dziewczyna jako osiemnastolatka wydana wbrew woli za mąż… Zmuszana do wielu rzeczy, bo tak trzeba. Pewnie tak się dzieje w pewnych kręgach, ale nie wiem, czy to mi tak do końca pasuje w romansie. Chociaż tę książkę to wciągnęłam w ogóle nie myśląc :P więc może nie wnikajmy, zostańmy przy tym, że się podobało i zaaplikowało odpowiednią ilość durnotek i seksów :D Mam ochotę na kolejną część. Zwłaszcza na tę o Giannie :D mam nadzieję, że da swojej rodzince, obecnej i przyszłej, nieźle do wiwatu.