Zimowe wilki

Zacznę od tego samego, o czym pisałem przy pierwszym tomie cyklu, czyli z jednej strony przepiękne wydanie, a z drugiej masa błędów i literówek w środku. Co do samej treści, to jeśli komuś przypadła do gustu poprzednia część przygód tytułowych Psów, to i tym razem nie będzie zawiedziony. Na jakąś szybką akcję nie ma, niestety, co liczyć. Nie znajdziemy tu monumentalnych bitew czy spisków, raczej mamy tu do czynienia ze żmudnym oblężeniem twierdzy w Calais. Codzienne obowiązki, kopanie rowów i powolny ostrzał miasta. Do tego braki w wyżywieniu, wszelakie choroby, niewygody oraz codzienna rutyna, to chleb powszedni naszych bohaterów. Coś dla fanów powieści historycznej, aczkolwiek nie jest to najwyższa półka w tym gatunku. Jest mnóstwo lepszych cyklów od tego, choć czas poświęcony na lekturę, nie będzie czasem straconym.